Showing posts with label අදහස් - Ideas. Show all posts
Showing posts with label අදහස් - Ideas. Show all posts

අද - 4

Tuesday, July 15, 2014



අද දවස සමහර විට

හදවතක් එක් කල දිනයක්ද
හදවතක් වෙනස් කල දිනයක්ද
හදවතක් රිදවන්නට සමත් දිනයක්ද වන්නට තිබුණි බව වග මට නොහැඟුණි.....
එහෙත් මට නොදැනීම කාලය ගෙවී ගොස් නැවතත් ඒ දිනය උදා වී ඇත.මගේ ජීවිතයට වෙනස් අරුතක් එක් කල, ජීවිතය වර්ණවත් කල ජීවිතයට නව මඟක් කියා දුන් ඒ දිනය අදයි..


හදවත
ඔබත් මමත්
එකලු කල ආදරය
අද්දරින් ගලා යන ජීවිතය
පැණ නැඟුණු දුක් කම්කටොලු
විඳ දරා ඉදිරියට

ලැබැඳි ඔබ දෑස් දෙස නෙත් යොමා
බලා හිඳින්නට
ලැබැඳි ඔබ වදන් වෙත කන් යොමා
අසා සිටින්නට
ලැබැඳි ඔබ කැටුව දෑත් පටලා
පිය මනින්නට
තව තවත් ඉදිරියට

පිය නඟමු ජීවිතය
සැබැඳියේ ඔබ සමඟ

ආදරණීය
ඔබ ............................................
Years are Going on More,
And More,
Sometimes We Are Happy,
Sometimes We Not,
Sometimes We Quarrel
Sometimes We Struggle 
But One Thing Is Sure, I Can't Stay 
One Second Without you 
I Love You and Wishing You

Happy Anniversary........ 

අද

Saturday, July 14, 2012





අද දවස සමහර විට

හදවතක් එක් කල දිනයක්ද
හදවතක් වෙනස් කල දිනයක්ද
හදවතක් රිදවන්නට සමත් දිනයක්ද වන්නට තිබුණි බව වග මට නොහැඟුණි.....
එහෙත් මට නොදැනීම කාලය ගෙවී ගොස් නැවතත් ඒ දිනය උදා වී ඇත.මගේ ජීවිතයට වෙනස් අරුතක් එක් කල, ජීවිතය වර්ණවත් කල ජීවිතයට නව මඟක් කියා දුන් ඒ දිනය අදයි..


හදවත
ඔබත් මමත්
එකලු කල ආදරය
අද්දරින් ගලා යන ජීවිතය
පැණ නැඟුණු දුක් කම්කටොලු
විඳ දරා ඉදිරියට

ලැබැඳි ඔබ දෑස් දෙස නෙත් යොමා
බලා හිඳින්නට
ලැබැඳි ඔබ වදන් වෙත කන් යොමා
අසා සිටින්නට
ලැබැඳි ඔබ කැටුව දෑත් පටලා
පිය මනින්නට
තව තවත් ඉදිරියට

පිය නඟමු ජීවිතය
සැබැඳියේ ඔබ සමඟ

ආදරණීය
ඔබ ............................................


Years are Going on More,
And More,
Sometimes We Are Happy,
Sometimes We Not,
Sometimes We Quarrel
Sometimes We Struggle 
But One Thing Is Sure, I Can't Stay 
One Second Without you 
I Love You and Wishing You

Happy Anniversary........ 
 

ළමා ලොව

Sunday, November 13, 2011

උපහාසය මැද ජීවත් වන දරුවා බියසුළුකම ඉගෙන ගනියි
 
විවේචනය මැද ජීවත් වන දරුවා ගැරහීම ඉගෙන ගනියි

 
අවිශ්වාසය මැද ජීවත් වන දරුවා වංචාව ඉගෙන ගනියි

 
විරුද්ධකම් මැද ජීවත් වන දරුවා සතුරුකම ඉගෙන ගනියි

 
සෙනෙහස මැද ජීවත් වන දරුවා ආදරය දැක්වීමට ඉගෙන ගනියි 

 
දිරිගැන්වීම මැද ජීවත් වන දරුවා විශ්වාසය ඉගෙන ගනියි 

 
සත්‍යය මැද ජීවත් වන දරුවා සාධාරණත්වය ඉගෙන ගනියි

 
ප්‍රශංසාව මැද ජීවත් වන දරුවා අගයකිරීම ඉගෙන ගනියි

 
සහයෝගය මැද ජීවත් වන දරුවා අනුන් ගැනත් සිතීම ඉගෙන ගනියි

 
දැනුම මැද ජීවත් වන දරුවා බුද්ධිමත් බව ඉගෙන ගනියි

 
සතුට මැද ජීවත් වන දරුවා ආදරය සහ අලංකාරය හඳුනා ගනියි

අණක් නැති පනත් !

Thursday, November 3, 2011

ඔබ - යමක් විවෘත කළේ නම් එය වසා තබන්න.

ඔබ - අතින් යමක් වැරදුනේ නම් එය නිවැරදි කරන්න.

ඔබ- යමකට අසමත් නම් සමත් අයෙකුගේ සහාය ලබාගන්න.

ඔබ - යමක් ණයට ගන්නේ නම් එය ආපසු දෙන්න.

ඔබ - යමක් පාවිච්චි කරයි නම් එය ආරක්ෂා කරන්න.

ඔබ - අතින් යමක් අපිරිසිදු වූයේ නම් එය පිරිසිදු කරන්න.

ඔබ - යමක් ගන්නේ නම් ආපසු නිසි තැන තබන්න.

ඔබ - අනුන්ගේ යමක් ගන්නේ නම් හිමිකරුගේ අවසරය ලබාගන්න.

ඔබ - ඔබටම අයත් කටයුතු ගැන පළමුව සිතන්න.

ඔබ - ප්‍රශ්නයකට මැදි වූ විට ඉවසීමෙන් විසඳුම් සොයන්න.

ඔබ - ඔබ ම වන්න.



උපුටා ගැනීම අන්තර්ජාලයෙන්

ජීවිතයට ඔවදනක්

Tuesday, October 25, 2011

එන්න - සමාජයට වැදගත් කෙනෙකු ලෙසින් 

ඉඳගන්න - තව කෙනෙකුට අපහසුවක් නොවන අයුරින්
 
කන්න - ඔබට ප්‍රමාණවත් තරම්

 
බොන්න - ඔබේ පැවැත්මට අහිතකර නො වන දෙයක්

 
ලියන්න - දැනුමත්, වින්දනයත් ලබා ගත හැකි නිර්මාණයක්

 
කරන්න - තමන්ටත් අනුන්ටත් ප්‍රයෝජනවත් යමක්

 
කතා කරන්න - ප්‍රයෝජනවත්, අවශ්‍යදෙයක් පමණක්

 
සිනහවන්න - සමච්චලයට නොව අවංක හදවතින්ම

 
කියන්න - අයහපත් නො වන ඕනෑම දෙයක්

 
අහන්න - කියන්නා කෙසේ වෙතත්, සිහිබුද්ධියෙන්, ඕනෑකමින්

 
බලන්න - දෙනෙතට මනසට ප්‍රියකරන යමක්

 
ඉන්න - කිසිවිටක කිසිවෙකුට කරදරයක් නො වන සේ

 
අඳින්න - පිරිසිදුව, චාම්ව, සංස්කෘතියට ගැලපෙන සේ

 
ඉගෙනගන්න - හැමවෙලාවේම වටිනා යමක්

 
පිළිගන්න - හැම දෙනාම ගෞරවයෙන්

 
උත්සාහ කරන්න - උත්සාහ කළොත් කළ නොහැකි දෙයක් නොමැති නිසා

 
සෝදන්න - අනික්වා මෙන්ම හදවතත්

 
ඉතිරිකරන්න - ටිකෙන් ටික, සතෙන් සතේ අනාගතය වෙනුවෙන්

 
නිදාගන්න - විරාමයක් ලබාගන්න පමණක්

 
නැගිටින්න - කොන්ද පණ ඇති කෙනෙකු මෙන්

 
ඇවිදින්න - බලන්න, ඉගෙන ගන්න බොහෝ දේ ඇති නිසා

 
යන්න - යා යුතු මග ඉදිරියට නොබියව

 
හදන්න - සමාජයට වැඩදායක පුද්ගලයෙකු

 
මැරෙන්න - සමාජයට මෙහෙවරක් කළ සැබෑ මනුෂ්‍යයකු ලෙස සතුටින්



උපුටා ගැනීම අන්තර්ජාලයෙන්

මගේ කතාව - ස්ටීව් ජොබ්

Sunday, September 25, 2011



ඇපල් Ipod, Iphone ,I phone 4 , IPad ලෙස ඉතාමත් ජනප්‍රිය නව නිපැයුම් ලොවට දායාද කලා. අද ඇපල් කියන්නේ එක කලාවක් , එක සමාජ සන්කේතයක් වෙලා.මේ වගේ සමාජ වාතාවරණයක් හදල දුන්නේ ස්ටීව් ජොබ් (Steve Jobs) තමයි. ඇපල් සමාගමෙන් ඉල්ලා අස් වීමේ ලිපිය භාර දුන් මොහොතේ සිට ඔහු ගැන මුලු ලොවම කතා කරනවා...


නමුත් මෙයාගේ ජීවිත කතාවනම් අපිට ගොඩක් දේවල් කියල දෙන චරිතාපදානයක්. ඉතාම දුප්පත් සමාජ වටපිටාවකින් තමන්ගේ ජීවන ගමන පටන් අරන් ලෝකයට අලුත් පාරක් පෙන්වන්න Steve jobs මහත්මයා ගත්ත උත්සාහය අපි කාටත් හොද ආදර්ශයක්. අද ඇපල් කියන්නේ සල්ලි කාරයින්ගේ භාණ්ඩයක් උනාට ඇපල් අයිතිකාර  ස්ටීව් ජොබ්
මහත්මයා ඉතාම අමාරුවෙන් ජීවිතය පටන් ගත්ත පුද්ගලයෙක්.

ඔහුගේ ජීවිත කතාව වරක් ස්ටැම්ෆර්ඩ් විශ්වවිදය්‍යලයේ 114 වෙනි සංවත්සරය (2005 ජුනි 11) සමරමින් කරන ලද ආරම්භක දේශනය තුල අන්තර්ගත වී තිබුණා.

ලොවක් මවිත කල ඔහුගේ ඒ ආරම්භක දේශනය අපි දැන් ඇහුන්කම් දෙමු
......................................................


ලෝකයේ තිබෙන හොදම විශ්වවිද්‍යාල  වලින් එකක් වන ඔබගේ  උපාධි ප්‍රධානෝත්සවයට  සහභාගී වීමට ලැබීම ගැන මම ආඩම්බර වෙනවා. මම කවදාවත් උපාධියක් ලබාගෙන නෑ. උපාධියකට කිට්ටුවටම පැමිණි පළමු  අවස්ථාව මෙයයි. මගේ ඡීවිතයේ  කතා තුනක් මම  අද ඔබට කියනවා. එච්චරයි. ලොකු දෙයක් නෙවෙයි. කතා තුනක් විතරයි. 

පළවෙනි එක තිත් යා කිරීම පිළිබදවයි.

විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍යයෙක් විදියට පලවෙනි මාස හයෙන් පස්සේ මම ඉගෙනගත්ත විශ්වවිද්‍යාලයෙන් විසි වුණා. ඇත්තටම විසි වෙලා යන්න කලින් මම තවත් මාස 18ක් විතර වැනී වැනී හිටියා. ඇයි මම විශ්වවිද්‍යාලයෙන් විසි වුණේ?

ඒක පටන් ගත්තෙත් මම උපදින්නටත් පෙර මගේ ඡීවවිද්‍යාත්මක අම්මා තරුණ කසාද නොබැදපු  උපාධිධාරි ශිෂ්‍යාවක් වුණා. ඉපදුනාට පස්සේ මා හදාගන්න දෙන්න ඇය තීරණය කළා. දිනකදී මාව හදාගන්නා අය උපාධිධාරීන් විය යුතු බව ඇය තීරණය කර තිබුණා.  ඉපදුනු වහාම මාව නීතීඥයන් යුවලකට හදා ගැනීමට දිමට සියළු දේ සූදානම් වී තිබුණා. නමුත් අවසාන වෙලාවේ ඔවුන්ට අවශ්‍ය වෙලා තිබුනේ ගැහැණු ළමයෙක්. මා ඉපදුනු රාත්‍රියේ මෙන්න මෙවැනි දුරකථන ඇමතුමක් මා හදා ගත් දෙමාපියන්ට ලැබි තිබුණා. අනපේක්ෂිත විදිහට පිරිමි ළමයෙක් ලැබිලා තිබෙනවා. ඔබලාට ඔහුව ඕනද? දිනක මා විශ්වවිද්‍යාල යවන බවට දැඩි පොරොන්දුවකින් පසුව මගේ ඡීවවිද්‍යාත්මක අම්මා මාව හදාගන්න දීල තියෙනවා.

ඉතින් මං විශ්වවිද්‍යාලට ගියා. මගේ අධ්‍යාපනයට මධ්‍යම පාන්තික මගේ දෙමාපියන් ඔවුන් උපයන හැම සතයක්ම වැය කළා. විශ්වවිද්‍යාල ඡීවිතය මාස 06කට පසුව මට ඒකේ කිසිම වටිනාකමක් පෙනුනේ නැහැ. මේ ඡීවිතේ මං කරන්න අවශ්‍ය  දේ ගැන මට අදහසක් තිබුනේ නැහැ. ඒක හොයාගන්න විශ්වවිද්‍යාලයෙන් උදව්වක් ලැබෙන බව පෙනුනෙත් නැහැ. මගේ අහිංසක දෙමාපියන් ඡීවිතයේ උපයාගත් සල්ලි මා වෙනුවෙන් වැය කරමින් හිටියා. මගේ වැඩ මංම කරගන්නවා කියලා මංම විශ්වවිද්‍යාලයෙන් අයින් වුණා. ඒ වෙලා‍වේ මං ගොඩාක් බය වුණා. නමුත් අද මං ආපස්සට බලද්දි මා ගත් තීරණවලින් හොදම එකක් වන බව මට දැනෙනවා. විශ්වවිද්‍යාල අයින් වූ පසුව මා කැමති දේශන වලට සහභාගී වීමටත් අකමැති දේශන සහභාගී නොවීමටත් මට හැකි වුණා.

ඒ ඡීවිතේ සුන්දර එකක් වුනේ නැහැ. මටම කියා නේවාසික කාමරයක් තිබුනෙත් නැහැ. යාළුවෙකුගේ කාමරේ බිම තමයි නිදා ගත්තේ. පරණ කොකා කෝලා බෝතල් එකක් සත 5කට එකතු කරලා දීලා තමයි කෑම කන්න සල්ලි හොයා ගත්තේ. හැම ඉරිදම හැතැම්ම 07ක් දුර පයින් ඇවිදලා හරේ ක්‍රිෂ්ණා කෝවිලට ගිහින් තමයි හොද ආහාර වේලක් ගන්නේ. මම ගොඩාක්  කැමැත්තෙන් මේක කලා. මේ දවස්වල මා දුටු දේවල් , මා කළ දේවල් මගේ කුතුහලය, මා සතුව තිබූ සහඡ බුද්ධිය පසුකාලීනව මගේ ඡීවිතයේ අමිල දේවල් බවට පත්වුණා. මම ඔබට උදාහරණයක් දෙන්නම්. රීඩ් විශ්වවිද්‍යාලය ලස්සනට අත් අකුරු ලිවිමේ කලාව ඒ දිනවල හොදින්ම ඉගැන්නුවා. 


සමහර විට ලෝකෙ මේ සම්බන්දව හොදම විශ්වවිද්‍යාලය රීඩ් වෙන්නත් ඉඩ තිබුණා. කැම්පස් එකපුරා අලවා තිබූ පෝස්ටර්, හැම ලාච්චුවකම ලේබලය ලස්සනට අත් අකුරු වලින් ලියලා තිබුණා. මම ඉවත් වි සිටි නිසා සාමාන්‍යල  විදිහට දේශන ශාලාවට යන්න මට සිද්දවෙලා තිබුනේ නැහැ. අත් අකුරු  පන්තියකට යන්න මම තීරණය කළා. විවිධ වූ අකුරු වර්ග ගැන, අකුරු අතර තිබිය යුතු පරතරය ගැන, අත් අකුරු ලස්සන වෙන්නේ කොහොමද යන්න ගැන මම ඉගෙන ගත්තා. ඒක හරිම ලස්සන ඓතිහාසික, කලාත්මක සියුම් ක්‍රමයක් වුණා. විද්‍යාවට හසුකර ගැන්මට අපහසු වූ මෙය මගේ සිත් ඇද බැද ගත්තා.

නමුත් මගේ ඡීවිතේ ප්‍රායෝගිකව මම මෙය පාවිච්චි කලේ නැහැ. නමුත් වසර 10 කට පසු අපි මැෂින්ටොෂ් පරිගණකය සැලසුම් කරන විට මේ හැමදේම මට ආයේ මතක් වුණා. ඒ ලස්සන අත් අකුරු ලිවීමේ කලාව මැක් පරිගණකයේ එසේම තිබුණා. ලෝකේ ලස්සනම අකුරු සහිත පරිගණකය මැක් වුණා. එදා මා විශ්වවිද්‍යාලයේදී එම පාඨමාලාව හදාරා නොතිබුණානම්  මැක් පරිගණකයයේ ලස්සන යතුරු ලියන ක්‍රමයක් නොමැති වීමට ඉඩ තිබුණා. වින්ඩෝව්ස් මැක් වලින් කොපි කරපු නිසා ලෝකයේ කිසිම පරිගණකයක එය නොතිබීමට ඉඩ තිබුණා. මම විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ඉවත් නොවූවානම් අහම්බෙන් දුටු අත් අකුරු පන්තියට සහභාගී නූනානම් පුද්ගලික පරිගණක අද තියෙන තරම් ලස්සනට යතුරු ලේඛනය නොකිරීමට ඉඩ තිබුණා. මා විශ්වවිද්‍යාලයේ  සිටියදී අනාගතය දෙස බලාගෙන තිත් යා කිරිම නොහැක්කක්  වුනත් අවුරුදු 10 කට පසුව අතිතය දෙස බලාගෙන මට ඒක කරන්න පුළුවන් උනා.

ඔබට මට පැවසීමට ඇත්තේ ඉදිරිය බලාගෙන තිත් යාකළ නොහැකියි. ඔබට එය කල හැක්කේ ආපසු බලමින්මයි. එම නිසා  මේ තිත් කෙදිනක හෝ ඔබේ ඡීවිතයේදී  සම්බන්ධ වන බව ඔබ විශ්වාස කල යුතුයි. කිසියම්ම  හෝ දෙයක් ඔබ දැඩිව විශ්වාස කළ යුතුයි. ඔබගේ  ආත්මවිශ්වාසය, ධෛර්ය, කර්මය මොකක් වුනත් කමක් නැහැ. මෙලෙස සිතීම මගින් මා ඡීවිතයේ කවදාවත්  නොවැටී සිටියා හා මගේ ඡීවිතයේ සියලු වෙනස්කම්  උනත් මං එහෙමම ඉන්න පුවවන් උනා.

මගේ දෙවැනි කතාව ආදරය හා නැතිවීම පිළිබදවයි.

මම ගොඩාක් වාසනාවන්ත වුණා.තරුණ කාලේදීම මා කැමති දේ කිරීමට මට ලැබුණා. ඇපල් පරිගණක සමාගම මට  අවුරුදු  20 දී මගේ දෙමාපියන්ට අයත් ගරාජයේ මං පටන් ගත්තා. අපි මහන්සි වෙලා වැඩ කළා. අවුරුදු 10කින් ගරාජයේ  වැඩකළ දෙදෙනාගෙන් පටන් ගත් සමාගම  4000 ක් දෙනා වැඩ කරන ඩොලර් බිලියන 2 ක් වටින කොම්පැණියක් බවට පත් වුණා. අපගේ පළමු නිර්මාණය මැකින්ටොෂ් අවුරුද්දකට කළින් නිකුත් වෙද්දී මට අවුරුදු 30 වුණා පමණයි. ඉන්පසු මාව අස්කළා. මා විසින්ම පටන්ගත් කම්පැණියෙන් මාව අස්කරන්නේ  කොහොමද? ඇපල් පරිගණක ව්‍යාපාරය  වර්ධනය වන විට දක්ෂයි කියා මා විශ්වාස කළ අයකු කම්පැණිය පවත්වාගෙන යෑම සදහා මා කුලියට ගත්තා. පළමුවැනි වසරක කාලයකදී විතර හැමදේම හොදින් සිදුවුණා. අනාගතය ගැන අපගේ දැක්මන් එකිනෙකට වෙනස් වීමට  පටන්ගත්දා පටන් අපි විරසක වුණා. අධ්‍යක්ෂක මණ්ඩලය ඔහුගේ පාර්ෂවය ගත් පසු මා ඉවත් වුණා. ප්‍රසිද්ධියේ ඉවත් වුණා. වැඩිහිටියකු ලෙස මගේ ජීවිතයේ හොදම කාලය ගෙවී ගොස් තිබුණා.

මාස  කිහිපයක් යන තුරු කරන්නේ කුමක්දැයි කියා මා ඇත්තටම දැන සිටියේ නෑ. ව්‍යවසායකයන් මා නිසා අපහසුතාවයට  පත්වුණු බව මට දැනුණා. මට ලැබුණු යෂ්ඨිය මා බිම දමා ඇතැයි මට හිතුණා. අප සමග සම්බන්ධ වූ අය මුණගැසී මා ඔවුන්ගෙන් සමාව ගත්තා. ප්‍රසිද්ධියේ අසාර්ථක වීම නිසා ගෙවල් දොරවල්  හැරදමා යන්න හිතුණා. නමුත් යමක් මගේ ජීවිතයේ සෙමින් ආලෝකමත් කරමින් තිබුණා. මම කරන දේට මම තවමත් ආදරයෙන් සිටියා. ඇපල් පරිගණක සමාගමෙන් මා අස්කිරීම  මගේ ප්‍රියතම විෂය කෙරෙහි බලපෑමක් ඇති කළේ  නෑ. මාව ප්‍රතික්ෂේප වී තිබුණා. නමුත් මා තවමත් ආදරයෙන් සිටියා. ඉතිං මං අලුතින්ම පටන් ගන්න තීරණය කළා.

එදා මට තේරුණේ නෑ. ඒත් ඇපල් පරිගණක සමාගමෙන් මාව අස්කිරීම මට සිද්ධ වුණු  හොදම දේ කියා මට අද හිතෙනවා. සාර්ථක වී සිටීමේ බර නව ආරම්භකයකුගේ සැහැල්ලු බවින් පිරවී තිබුණා. හැමදේම ගැනම අඩුවෙන් විශ්වාසය තිබුණා. මේ මානසිකත්වය මගේ ජීව්තයේ වඩාත්ම නිර්මාණාත්මක කාලය වෙත තල්ලු කළා.


මීළග වර්ෂ පහේදී මං අලුත් කොම්පැණි දෙකක් ආරම්භ කළා. එකක් NeXT අනෙක Pixar. මං ආදරේ කරන්න පටන් ගත්තා කෙනෙක්ට. මගේ බිරිද වෙන්න සුදුසු. Pixar ලෝකයේ පළවෙනි පරිගණක සජීවිකරණ චිත්‍රපටය Toy Story නිපදවන්න සුදානම් උනා. දැන් ලෝකයේ  සාර්ථකම පරිගණක සජීවීකරණ චිත්‍රාගාරය වන්නේ එයයි. දෛවයේ සරදමකින් පසුව ඇපල් පරිගණක සමාගම විසින් NeXT සමාගම මිළදී ගැනීමත් සමග මා නැවතත් ඇපල් පරිගණක  සමාගම සමග එක් වුණා. අපි NeXT වලින් දියුණු කළ තාක්ෂණය අද ඇපල් පරිගණක වල හදවත බදුයි. මේ හැමදේමත් එක්ක මම සාර්ථක පවුල් ජීවිතයකට උරුමකම් කිව්වා.

මට ගෝඩාක්ම විශ්වාසයි මාව ඇපල් පරිගණක සමාගමෙන් අස් නොකළා නම් ඉහත කිසිවක් සිදු නොවීමට ඉඩ ‍තිබුණා. ඒක හරිම අමිහිරි ඖෂධ පරීක්ෂා කිරීමක් වැනියි. නමුත් ලෙඩා සුවවීමට ඒක අත්‍යාවශ්‍ය නම් වෙන කිරීමට කිසි දෙයක් නෑ.

සමහර වෙලාවල් වලට ජීවිතය ඔබේ ඔලුවලට ගඩොලකින් ගසනවා. තමංකෙරේ විශ්වාසය නැතිකරගන්න එපා. මම විශ්වාස කරනවා මට මොන විනාශය උනත් මාව ඉදිරියට ගෙනාවේ මං කරන දේට මං ආදරේ කළ නිසා කියලා. ඔබ වඩාත්ම කැමැත්තෙන් ආදරයෙන් කරන දේ ඔබම සොයාගත යුතුයි. 100% තෘප්තිමත් වීමට නම් ඔබ වඩාත්ම කැමති දේ හොයා ගන්න වෙනවා. නවත්තන්න එපා. තව හොයන්න. ඔබට එය ලැබුණු පසු ඔබගේ හදවතට එය දැනේවි. හරියට හොද බැදීමක් වගේ කාලයක් එක්ක එය හොදින් හොදම වේවි. ඉතින් දිගටම හොයන්න. ඔබට හම්බවෙනකං.  නතර වෙන්න එපා.

මගේ තුන්වෙනි කතාන්දරය මරණය ගැනයි.

අවුරුදු  17 දී මට එක කියමනක් කියවන්න ලැබුන මතකයි. “අද ඔබගේ ජීවිතය අවසාන දිනය කියා ඔබ හිතුවොත් එක් දිනක ඔබ අනිවාර්යෙන් නිවැරදි විය හැකියි”. මේ කියමන මා වෙත විශාල බලපෑමක් කළා. එදා ඉදං පසුගිය අවුරුදු 33 දීම මං හැමදාම උදේට කන්නාඩිය ඉස්සර හට ගිහිං මගෙන්ම ඇහුවා, අද මගේ ජීවිතයේ අවසාන දවස නං, මං අද කරන්න යන දේවල් කරන්න ඕනද කියලා. දින කිහිපයක්ම  උත්තර  “නෑ”  කියන කොට මම යමක්වෙනස් කරන්න තියෙනවා කියා මම හිතුවා. මම දිනක මං මැරෙනවා කියා හිතුවා. ඒක ජීවිතයේ මට ලැබුණ වටිනාම දේ කියා මට අද හිතෙනවා. ඒ නිසාම ජීවිතයේ ගොඩාක් ලොකු තෝරා ගැනීම් කරන්න මට පුලුවන් වුනේ. 


මොකද කියනවා නම් සියලුම දේ, හැම බාහිර  බලාපොරොත්තුවක්ම,  හැම ආඩම්බරකමක්ම,  හැම බයක්ම, හැම නින්දාවක්ම, අපහසයක්ම,  හැම අසාර්ථක කමක්ම,  මරණය අභියසදී වැදගත් කමක් නැති දේවල් වෙනවා. සත්‍ය  වශයෙන්ම  වැදගත් වන්නේ යමක්ද එය පමණයි ඉතිරි වෙන්නේ. දිනක ඔබ මැරෙනවා කියා හිතන සිතුවිල්ල තමයි  ඔබට යමක් නැති වෙනවා කියා හිතන සිතුවිල්ලට තියෙන හොදම බෙහෙත . ඔබ දැනටමත්  නිරුවත්. ඔබගේ හදවත පිළි නොපැදීමට කිසිම හේතුවක් තවත් ඉතිරි වී නෑ.

අවුරුද්දකට කළිං මට අග්න්‍යාශයේ පිලිකාවක් තියෙනවා කියා  වෛද්‍යවරු නිගමනය කලා. අග්න්‍යාශය කියන්නේ මොකද්ද කියලාවත් මම දැනගෙන හිටියේ නෑ. මට උදේ 7.30 එක ස්කෑන් පරීක්ෂාවක් කළා.  මගේ අග්න්‍යාශයේ ගෙඩියක් තියෙනවා පැහැදිලිව පෙනුනා. පිලිකාව  කියන එක ගැන මං දැනගෙන හිටියෙවත් නෑ.‍  වෛද්‍ය වරුන්ගේ  මතය උනේ ඒක මාරාන්තික  පිළිකාවක්  බවත් මාස 03,06 කට වඩා  කාලයක් මට ජීවත් විය  නොහැකි බවත්. මගේ වෛද්‍යවරැ කිව්වා  ගෙදර ගිහිං  මගේ සම්භන්ධ කම්  පිලිවෙලට  හදා ගන්න.  ගෙදර ගිහිං විවේක  ගන්න කියා. වෛද්‍ය භාෂාවෙන්  මැරෙන්න ලෑස්ති වෙන්න කියන්නේ එහෙමයි. ඒකේ තේරුම ඉදිරි අවුරුදු දහය ඇතුලත මං මගේ ළමයින්ට කියන්න ඕන දේ මාස තුනෙන් කියන්න ඕන කියලා. එහෙම නැත්තං හැමෝටම ගුඩ්බායි කියන්න කියලා.

මම ඒ ලෙඩේ එක්ක දවසක්ම ජීවත් උනා. පසුව නැවත හවස මා විශේෂ පරීක්ෂාවක් කලා. මගේ අග්න්‍යාශයේ සෛල කීපයක් ගෙන ඒවා අන්වීක්ෂයෙන් පරීක්ෂා කරමින් තිබුනා. මම බාගෙට මැරිලයි හිටියේ. එතන හිටපු මගේ නෝනා පස්සේ මට කිව්වා ඒ ගත්තු සෛල අන්වීක්ෂයෙන් බලලා දෙස්තරලා ඇඩුවා කියලා. මොකද මට තිබිලා කියෙන්නේ ඉතාමත්ම කලාතුරකින් හමු වන අග්න්‍යාශ පිළිකාවක්. ඒක ශල්‍යකර්මයකින් සුව කල හැකියි. මම ඒක කලා. දැං 100%ක්ම සනීපයි.
මරණය සමීපයටම මා ගිය පළමු අවස්ථාව මෙයයි. තවත් දශක කීපයකට එය එසේ නොවනු ඇතැයි මම සිතනවා. මේක උනාට පස්සේ මට ඔබට වඩාත් විශ්වාසයෙන් මෙහෙම කියන්න පුවවන්. මරණය කියන්නේ සත්‍ය වශයෙන්ම බුද්ධි විෂයක කරුණක්.

කිසිම කෙනෙක්ට මැරෙන්න ඕන නෑ. දිවියලොකේ යන්න ඉන්න අයටවත් එහෙ යන්න මැරෙන්න කැමති නෑ.අපි හැමදෙනාම බෙදා හදා ගන්න නැවතුම් පළ තමයි මරණය. කාටවත් ඉන් ගැලවීමක් ලැබී නෑ. ඒක එ‍සේම  විය  යුතුයි.   මොකද ජීවිතේ  හොදම සොයා ගැනීම  මරණය නිසා.  මරණය  තමා ජීවිතයේ වෙනස්  කරන නියෝජිතයා. පරණ දේ  ඉවර කරල අලුත්  දේකට  පාර කපන එක මින් සිද්ධ  වෙනවා. අද ඔබ අලුත්. නමුත් තව ටික  කාලෙකින්,  අද  ඉදං  බොහෝ දුර නොවේ, ඔබ පරණ වෙනවා ක්‍රමයෙන්. සහ ඉවත් වෙන්න වෙනවා.  කතාව  නාට්‍යයමය  නම්  මට   කනගාටුයි. නමුත්  ඇත්ත ඒකයි.

ඔබට ඇති කාලය සීමිතයි. වෙන කාගෙවත් ජීවිත ජීවත් වෙන්න ගිහිං ඔබ ඒ කාලය විනාශ කර ගන්න එපා. අනෙක් මිනිසුන් ගන්නා තීරණ අනුව වැඩකරන්න ගිහිං  ජීවිතයට කොටු වෙන්න එපා. ඔබගේම හදින් හැගෙන හඬ අනෙක් මිනිසුන්ගේ හඬින් යටපත් වෙන්න දෙන්න එපා. වඩාත්ම වැදගත් දේ ඔබගේ හදවත පිළි පැදීමටත්, සහජ බුද්ධිය පාවිච්චි කිරීමටත්, ධෛර්ය තියා ගන්න. ඔබට වෙන්න ඕන කවුද කියා ඔවුන් දැනටමත් දන්නවා. අනිත් හැමදේම වැදගත් කමක් නෑ.

මගේ තරුණ කාලේ අද්විතීය පොතක් තිබුණා. මගේ පරම්පරාවේ  බයිබලය උනේ ‍‍මේ “The whole Earth Catalog” කියන පොත.  මේක කරපු  Stewart Brand කියන කෙනා කවි වලින් මේ පොත සැරසුවා. මේ 1960 දශකයේදී පරිගණක එන්න ඉස්සර වෙලා. මේකේ සියලුම දේ අතින් නිමකර තිබුණා. මේක හරියට අද Google වගේ. Google නැතිව තිබුණ අවුරුදු 35 ට පෙර මේ පොත නැවුම් අදහස් පිරුණූ, දෝරගලා යන තාක්ෂණයන්ගෙන් සමන්විත උසස් කෘතියක් උනා.


මේ පොතට අදාළ පාඨමාලාව ඉවර වෙනකොට ඔහුගේ මේ පොතේ අවසාන සංස්කරණ ඉදිරිපත් කලා. ඒ 1970 ගණන්වල මැද. මං ඔබගේ වයසෙ ඉන්න කොට. පොතේ පිටුපස කවරයේ පිංතූරයක් තිබුනා. අරුණෝදය දැක්වෙන ගමේ පාරක්. ඔබ අවදියන් නම් අදින් ඇරඹෙන ඔබගේ අනාගතයත් මෙන්න මෙ වගේ තැනක්. මේ පිංතූරයට යටින් එක කියමනක් තිබුණා. ඒක තමයි බඩගින්නෙ ඉන්න, මෝඩවෙලා ඉන්න,

( Stay hungry,Stay foolish) කියා. මම හැමදාම මගේ ජීවිතේ එහෙම කලා. අද උපාධිය ලබන ඔබ අලුත් ජීවිතයක් පටන් ගන්නයි යන්නේ. ඒ නිසා මට ඔබටත් කියන්නෙ බඩගින්නෙ ඉන්න. මෝඩ වෙලා ඉන්න. 
( Stay hungry,Stay foolish)

ස්තුතිය.


සිංහල උපුටා ගැනීම - http://arunasir.wordpress.com
( සිංහල පරිවර්ථනයේ අයිතිය කතෲ සතුය. )

ස්ටීව් ජොබ් මහත්මයාගේ ජීවිත කථාව ඉංග්‍රීසියෙන්
http://gizmodo.com/5301470/the-life-of-steve-jobs-+-so-far









Stay hungry,Stay foolish
බඩගින්නෙ ඉන්න. මෝඩ වෙලා ඉන්න


මගේ අම්මා

Wednesday, August 3, 2011


හදවත වේදනාවෙන් සිරකරලන මේ සිදුවීම මට තවත් දරාගත නොහැකිය. හැම රැයකම මා ඇයව සිහිනෙන් හෝ ප්‍රාර්ථනා කරන්නේ මට ඇයගෙන් සමාව ගත යුතු නිසායි. ඒත්........

මේ සිදුවීම ඇරඹෙද්දී මං හුඟක් පුංචි යි. මට ඈව මතක තිබූ කාලයේ මගේ අම්මාට තිබුණේ එක ඇසක් පමණයි.

විරූපි අම්මා කෙනෙක්. හරිම අප්‍රසන්න දසුනක්. ඇගේ තනි ඇස නිසා ඇයත් නිතරම අපහසුවෙන් හිටියේ. කෙසේ වෙතත් මං හැමවිටම ඇයව පිළිකුල් කළා.

මට මතකයි, දවසක් ඇය මගේ පාසලට පැමිණි දිනය. ඒ කාලයේ මං ඉගෙන ගනිමින් සිටියේ ප්‍රාථමික අංශයේ. ඇයගේ ආදරය නිසා ඇය මාව බලන්නට පැමිණ සිටියත් ඇය දුටු විගස මට ලොකු ලැජ්ජාවක් ඇති වුණා. ඒ වෙලාවේ මට හුඟක් තරහා ගියා.

අම්මා ඇයි මට මෙහෙම කරන්නේ?

ඇයගේ විරූපී මුහුණද සමගින් ඇය දැන් පාසලටත් ඇවිත්. ඒ මොහොතේ මං ඇයට වචනයක්වත් කතා කළේ නැහැ. ඒ වෙනුවට ඈ වෙත නපුරු බැල්මකින් දමා ගැසුවා.

පහුවදා පාසලේ මිතුරන් මට සරදම් කළා.

“ඊ ඊ ඊ... ඔයාගේ අම්මාට තියෙන්නේ එක ඇහැයි. ඒ මොකද ඒ?

ඒ වෙලාවේ මං හුඟක් අසරණ වුණා. මුළු ලෝකයෙන්ම සැඟවී යන්නට ඇත්නම් යැයි සිතුණා. අම්මා ඒ මොහොතේම අතුරුදන් වී යනවා නම් කොච්චර හොඳ දැයි සිතුණා.

එදා සවස මම ඇය සමඟ කතා කළේ දැඩි අමනාපයෙන්.

අම්මා ඔය හදන්නේ මාව විහිළුකාරයෙක් කරන්නද? ඇයි ඔයා මැරිලාවත් නොයන්නේ?


මගේ අම්මා කිසි ප්‍රතිචාරයක් දැක්වූයේ නැහැ. මං එදා ඒ කියපු දේ ගැන දෙපාරක් හිතුවේත් නැහැ. ඒ මම එදා හුඟක් තරහෙන් සහ ලැජ්ජාවෙන් සිටි නිසා.

මට සැමවිටම අවශ්‍ය වූයේ නිවස හැර දමා යාමටයි. මට අම්මාව පොඩ්ඩක්වත් අවශ්‍ය වුණේ නැහැ.

ඒ අතරේ මං හුඟාක් මහන්සිවෙලා ඉගෙන ගත්තා. මට පිටරටකට ශිෂ්‍යත්වයක් ලැබුණා. ඊට පසු හොඳ රැකියාවක් ලැබුණා.

පසු කාලයක මං විවාහ වුණා. ගෙයක් හැදුවා. හැමදේම සාර්ථක වුණා.

මගේ බිරිය සහ දරුවන් සමඟ මගේ ලෝකය සතුටින් පිරුණා.

කාලය ගෙවී ගියේ ඒ අයුරින්.

දවසක් මගේ අම්මා මාව දකින්න පැමිණ සිටියා. මං ඇයව දුටුවේ අවුරුදු ගණනාවකින්. මගේ දරුවන් කවදාවත් ඇයව දැක තිබුණේ නැහැ.

මගේ දරුවෝ ඇය දැක බිය වුණා. ඒ අප්‍රසන්න මුහුණ, අනේ දෙවියනේ. ඇය මගේ කෝපය නංවන හැටි.

අම්මේ, ඇයි මගෙන් ඈත්වෙලා ඔයා නොයන්නේ? ආ.... කිසි වගක් නැතුව මෙහේ ඇවිත්... ඔයා මගේ දරුවන්වත් හොඳටම බය කරලා. දෙයියන්ගේ නාමෙට මෙහෙන් පිටවෙලා යන්න. මොන කරදරයක්ද මේ. එලෙස අනාරාධිතව පැමිණීම ගැන ඒ වෙලාවේ මම කෑ ගසා ඇයට බැණ වැදුණා මතකයි.

ඒත් ඒ වෙලාවේ මගෙ අම්මා පිළිතුරු දුන්නේ බොහොම සන්සුන්වයි.

“අනේ මට සමාවෙන්න. මේක වැරදීමක් වෙන්නැති. මට අංකය වැරදිලා මං හිතන්නේ. මං වැරදි ගෙයකටයි ඇවිත් තියෙන්නේ. මට සමාවෙන්න මම යන්නම්.” ඊට පසු ඇය ඉක්මනින් මගේ දෑස්වලින් ඉවත් වූ හැටි මට මතකයි.

මේ අතරේ මගේ මුල් පාසලේ ආදි සිසු හමුවක් පැවැත්වෙන බව දන්වමින් මට ලිපියක් ලැබී තිබුණි. සතුටුදායක අවස්ථාවක් වූ මෙය මගේ හිතට සැහැල්ලුවක් එක් කළා. මගේ පුංචි කාලයේ පැරැණි මිතුරන්ගේ හමුවීම මට ප්‍රීතිමත් එකක් වුණා.

ආදි සිසු හමුව නිමාවීමෙන් පසුව මා ගම්මානයේ මගේ කුඩා පැරණි නිවෙස වෙත ඇවිද ගියේ ඇයි දැයි මට තවමත් හිතාගන්න බැහැ.

මම එහි ගියා. මගේ පුංචි ගෙදර. ඒත් කිසි වටිනාකමක් නැති. අම්මා එහි හිටියෙත් නැහැ. ජරාජීර්ණ වූ පාළු ගෙය හැරදා මා ආපසු හැරී ආවා. ඒත් මගේ පැරැණිතම අසල්වැසියන් හා දුදරුවන් එහි හිටියා.

ඔවුන් මට යමක් කියන්න උත්සහ කළා.

“ඇයි?” මං ඇසුවා.

“ඔයාගේ අම්මා මැරුණා”

මං ඔවුන් ඉදිරියේ වෙනස් වීමට ලොකු උත්සහයක් ගත්තා. ඒත්, මං ඇතුළතින් පොඩ්ඩක්වත් කණගාටු වුණේ නැහැ. මට එය දැනුණේවත් නැහැ. මට සිහිවුණේ ඇගේ විරූපී මුහුණ පමණයි.

ඒ සමඟ ඔවුන් මා අතට ලිපියක් පත් කළා. මේ තිබෙන්නේ ඒ ලියුමයි.

මගේ ආදරණීය පුතේ,

මං හැම වෙලාවෙම හිතුවේ ඔයා ගැනම යි.

මට සමාවෙන්න. මේ හැම දෙයක්ම සිදුවෙන්නේ ආදරය වැඩිකමටයි. පුතේ, ඔයාගේ ගෙදර ඇවිත් පුංචි දරු පැටවු ටික බය කළාට මට සමාව දෙන්න. මං දැනගෙන හිටියා ඔයා ආදි සිසු හමුවට එන බව. අනේ මට හරි සතුටුයි.

පුතේ මට දැන් හුඟක් අසනීපයි. සමහරවිට ආයේ කවදාවත් ඔයාව බලන්න එන්න බැරිවෙයි. මං නිසා ඔයා කොච්චර ලැජ්ජාවට පත්වුණාද කියලා මං දන්නවා. මට සමාවෙන්න මගෙ පුතේ.

පුතේ, ඔයාට පුංචි දෙයක් කියන්න තියෙනවා. ඔයා ගොඩක් පුංචි කාලේ ඔයාට අනතුරක් සිද්ධ වුණා. ඒ වෙලාවේ ඔයාගේ ඇසකට හානි වෙලා ඒක ගලවා දමන්න සිදුවුණා. ඔයාගේ අම්මා ඒක කොහොම බලා ඉන්නද? එක ඇසක් සමඟ ඔයා ලොකු දරුවෙක් වෙනකොට ඔයාට දැනෙන දුක මට දරාගන්න නම් කොහොමත් බැරි වුණා. ඒ නිසයි, මගේ පුතේ, මං ඔයාට මගේ ඇහැක් දුන්නේ.

දැන් ඔයාට ලෝකය බලන්න ඇස් දෙකක්ම තියෙනවානේ.

ඒ සතුට තමයි මගේ ජීවිතය පුරාම රැඳී තිබුණේ. මගේ පුතේ, මං ඔයාට හැමදාමත් ආදරෙයි.

මම
ඔයාගේ අම්මා.


තාත්තයි මමයි

Sunday, July 24, 2011

  • මට වයස අවුරුදු 04 දී – මගෙ තාත්තට මේ ලෝකෙ ඕනම දෙයක් කරන්න පුළුවන්.
  • මට වයස අවුරුදු 05 දී – මගෙ තාත්ත නම් ඕනම දෙයක් දන්නවා.
  • මට වයස අවුරුදු 06 දී – ඕගොල්ලන්ගෙ තාත්තා වගේ නෙවෙයි. අපේ තාත්තා හරිම දක්ෂයි. එයා හරි උසත් එක්ක.
  • මට වයස අවුරුදු 08 දී – අපේ තාත්තා හැම දෙයක් ගැනම හරියට දන්නෙ නෑ වගෙයි මට හිතෙන්නෙ.
  • මට වයස අවුරුදු 10 දී – අපේ තාත්තලගෙ කාලෙ මේ හැම දෙයක් ම දැන් වාගෙ දියුණු නෑ.
  • මට වයස අවුරුදු 12 දී – අපෝ. ඒක අමුතු දෙයක් යැයි. තාත්තට ඒවා මුකුත් තේරෙන්නෙ නෑ. එයාට දැන් එයාගෙ පුංචි කාලෙ මතකවත් නැතුව ඇති.
  • මට වයස අවුරුදු 14 දී – එයාව ගණන් ගන්න එපා මචං. එයාට හණමිටි අදහස් තියෙන්නෙ.
  • මට වයස අවුරුදු 21 දී – අපේ තාත්තා. එයා පිස්සු දොඩවන්නෙ. දැන් කාලෙට ඒ පිස්සු ගැලපෙන්නෙ නෑ බං.
  • මට වයස අවුරුදු 25 දී – තාත්තා ඒ ගැන ටිකක් විතර දන්නවා. මොකද එයා හුඟක් කල් ඒවත් එක්ක වැඩ කළා නෙ. 
  • මට වයස අවුරුදු 30 දී – තාත්තගෙන් ඇහුවොත් හොඳයි වගේ. මොනවා වුණත් තාත්තට හුඟක් අත්දැකීම් තියෙනව නෙ.
  • මට වයස අවුරුදු 35 දී – අපෝ. මම නම් ඔය වැඩේට අත ගහන්නෙ නෑ. තාත්තගෙන් අහල බලල මිසක්.
  • මට වයස අවුරුදු 40 දී – මට හිතා ගන්න බෑ තාත්තා කොහොමද මේවට මුහුණ දුන්නෙ කියල. තාත්තා හරිම කල්පනාකාරී කෙනෙක්. ඕනෑ ප්‍රශ්ණයක් විසඳන නිවැරදි විදිය තාත්තා දන්නවා. 
  • මට වයස අවුරුදු 50 දී – දෙයියනේ. තාත්තා හිටියා නම්

උපුටා ගැනීම සුමති පුවත්පත් (පුද්) සමාගම පලකල දැන්වීමක්




තාත්තා ගැන තවත් ලස්සන අදහසක්

    * මං ඉපදුන දවසෙ, …………. සතුටට තාත්තට ඇඬුනලු
    * මට අවුරුදු දෙකේදි, ……… මං තාත්තගෙ අතේමලු
    * මට අවුරුදු හතරෙදි, ……… මං වැඩියෙන්ම ආදරේ තාත්තට
    * මට අවුරුදු පහේදි, ……….. ලෝකෙ හොඳම තාත්තා මගේ තාත්තා
    * මට අවුරුදු හතේදි, ……….. මගෙ තාත්තා කාටවත්ම බය නැ
    * මට අවුරුදු නවයෙදි, ……… අම්මෝ තාත්තා දන්න දේවල්
    * මට අවුරුදු දොළහෙදි, ……. තාත්තා දන්නව තමයි ඒත්..
    * මට අවුරුදු පහළොවෙදි, …. අපෝ එයාගේ කියවිල්ල
    * මට අවුරුදු දහ හතේදි, ……. තාත්තා දන්න බම්බුව
    * මට අවුරුදු දහ නවයෙදි, ….. එයාගෙ වැඩේම මට බකට් අදින එක
    * මට අවුරුදු විසි පහේදි, ……. හරි හරි මම අහගෙන තමයි ඉන්නෙ
    * මට අවුරුදු විසි අටේදි, ……. වෙලාවකට තාත්තා කියන දේත් ඇත්ත
    * මට අවුරුදු තිහේදි, …………. තාත්තගෙනුත් අහල බලමුද
    * මට අවුරුදු තිස් දෙකේදි, …… “හලෝ තාත්තෙ, මම දැන් තාත්තා කෙනෙක්”


උපුටා ගැනීම  ඉරිදා පුවත්පතක පලකල දැන්වීමක්

   

සැබෑ නිල් මහනෙල් මල

Sunday, July 17, 2011

ienE u,
jerÈ u,
^wd¾'tia' lSßhj;a;&


§ma;s hlkaodj, lms, hlkaodj,
1986 jif¾ › ,xldfõ cd;sl mqIamh f,i ks,a udfk,a u, y÷kajd ÿkafkah' rcfha fjí wvúfha;a" mdie,a fm<fmd;a j,;a rcfha wksl=;a ,sms f,aLk j,;a we;af;a kshu ks,a udfk,a u, fkdjk nj fmardfo‚h úYaj úoHd,fha WoaNso úoHd wxYfha uydpd¾h §ma;s hlkaodj, iy jhU úYaj úoHd,fha WoHdk úoHdj yd N+ñ w,xlrKh fomd¾;fïka;=fõ fcHIaG lÓldpd¾h wdpd¾h lms, hlkaodj, mji;s'

ksõ*shd iafg,dgd ^Nymphaea Stellata& kñka úoHd;aul jYfhka tod tu ks,a udfk,a u, ye¢kajQ w;r wo th kjqp,S ^Nouchali& kñka y÷kajhs' kdñl jYfhka jerÈ u,la fhdodf.k we;ehs Tjqyq lsh;s' 

tfiau › ,xldKavqfõ fjí wvúh mokï lr f.k úfoaY rgj,o ,xldfõ cd;sl mqIamh f,i olajd we;af;ao jerÈ mqIamhla' thska cd;sl mqIamh f,i ks,a udfk,a u, kdñlj fhdod .ekqko ta i|yd fmkajdfok mqIamh udfk,a u,la jqjo th úfoaYhlska ,xldjg y÷kajd ÿka mqIamhls'
oekg wm cd;sl mqIamh f,i Ndú;d lrk udfk,a u, kshu ks,a udfk,a u, fkdfõ' th oï meyefhka hqla;hs' › ,xldfõ foaYSh yd wdfõksl f;dr;=re we;=,;a maf,dard ´ isf,daka kue;s lD;sfha kshu ks,a udfk,a u, l=ulao lshd y÷kajd § we;'
 


නිල් මානෙල්
කෙසේ වෙතත් මැනවින් පරීක්ෂා කළහොත් සීගිරි අප්සරාවන් අත ඇත්තේද මෙම නිල්මානෙල් බව පැහැදිලි වෙයි.
පරීක්ෂා කොට වඩාත් නිවැරදි දේ විද්‍යාත්මකවත් ඓතිහාසිකවත් තහවුරු කළ පසු අප විසින් එය අනුමත කළයුතු වනවා පමණක් නොව මෙතෙක් කර ඇති වැරදිද නිවැරදි කළ යුතුය.

උපුටා ගැනීම - RavanaBrothers

අද

Friday, July 15, 2011

අද දවස සමහර විට

හදවතක් එක් කල දිනයක්ද
හදවතක් වෙනස් කල දිනයක්ද
හදවතක් රිදවන්නට සමත් දිනයක්ද වන්නට තිබුණි බව වග මට නොහැඟුණි.....
එහෙත් මට නොදැනීම කාලය ගෙවී ගොස් නැවතත් ඒ දින
ය උදා වී ඇත.මගේ ජීවිතයට වෙනස් අරුතක් එක් කල, ජීවිතය වර්ණවත් කල ජීවිතයට නව මඟක් කියා දුන් ඒ දිනය අදයි..

හදවත
ඔබත් මමත්
එකලු කල ආදරය
අද්දරින් ගලා යන ජීවිතය
පැණ නැඟුණු දුක් කම්කටොලු
විඳ දරා ඉදිරියට

ලැබැඳි ඔබ දෑස් දෙස නෙත් යොමා
බලා හිඳින්නට
ලැබැඳි ඔබ වදන් වෙත කන් යොමා
අසා සිටින්නට
ලැබැඳි ඔබ කැටුව දෑත් පටලා
පිය මනින්නට
තව තවත්
ඉදිරියට

පිය නඟමු ජීවිතය
සැබැඳියේ ඔබ සමඟ

ආදරණීය
ඔබ ............................................


වැස්ස

Monday, July 4, 2011

පුරුදු විදියට අදත් ඒ වැස්ස වහිනවා.

ආත්මගත ආදරේ මහමෙරක් වගේ මතකය හිත කොණිත්තගෙන මතුවෙන්නේ ඉස්කෝලෙ කාලේ ඒ ඇස්වලට යටින් මෝදුවුන නන්නාදුනන අහිංසකත්වයත් දෝතින් අරගෙන.

හිත් දැඩි කරගත්තු ඕනම ජගතෙක් තමන්ගේ හිත මොනතරම් ශක්තිමත් කිව්වත් හිතේ රළුකම ගෙවාගෙන විරහවක වේදනාව මතුවෙනවා. ඒ අරුමෙට තවත් අඩුවැඩිය එක්කරන්නේ ස්වාභාව ධර්මයේ කදුළු කැට.

ඔව්, අන්න හරි, වැස්ස කියන්නේ ඒ සංසාරගත කදුළු කැට වලට තමයි.



මන්දාරම්.. අදුර මැදින්..

හිරිපොද වැහි වැටෙන වෙලේ..

මා හා ඇවිදන් යන්නට..

ඔබ සිටියානම්.. ඔබ සිටියානම්..


ඒක මහා අරුමෝසම් කාලයක්. ආදරේ ගින්දර හිතට නොවැදේවි කියලා සමනළ කාලෙ අපි කොච්චර හිතුවත් ජීවිතේ ඉටුවෙන ඉටුනොවෙන බලාපොරොත්තු මැද්දේ අපිව කවුදෝ දෙපැත්තකට ඇද ඇද හිටියා. වැහි කැට අස්සෙන් ඒ ඇස් හිනාවෙන කොට අපි අපේ ආදරේ අපේ පපුවට තුරුල් කරගන්නේ සක්විති රජ කම ලැබුනා වගේ විජයග්‍රාහී හැගීමකින්.

අනිත් මිනිස්සු ආදරේ නොකළා නෙමේ. ඒත් අපේ ආදරේ තරම් ඒ ගනුදෙනු ස්ථිරයි කියලා අපි හිතන්න උදෙක්ම අකමැති වුනා.

ඒත් අපිටත් වඩා තද බැඳීමක් ඒ හිතවත්කම් ගොඩනගා ගෙන තිබුනා.

වැස්සට තෙතබරියං වෙන අපේ හිත් උණුසුම් කලේ කප්පරක් බලාපොරොත්තු. හීන. ඒ හීනවලට පන දුන්නේ තිස්සේම කලබලෙන් වටපිට බලන ඒ අහිංසක ඇස්.

ජීවිතේ මොනතරම් රහක් තිබුනාද.. ජීවිතේට මොනතරම් නැවුම්බවක් තිබුනද..


මතකද හැන්දෑවේ අපි දෙන්නා

මන්දාරම් අඳුරේ

දවසක් ම වැස්සේ තෙමුනා..

තනිකම දැනුනත් හිතට

මතකය නැහැ නික්මිලා

මනරම් හැගුම් දහස

සොඳුරේ ඔබමය හැමදා..


හීනයක් වගේ ඇරඹුනු දේවල් හීනයක් වගේම තුරන් වෙලා යද්දී අපි කාටත් හිතුනා නේද ඇස් සදහටම පියාගන්න? මම නම් නෑ කියන්නේ නෑ.. ඒ තරමටම මේ වැස්ස නිසා මගේ අධ්‍යාත්මය ඇහැරිලා. මගේ හෘද සාක්ෂියට මම බොරු කරන්නේ නෑ.

මොකටද එහෙම කරන්නේ.. ඒ විරහවෙත් ජීවිතේට පාර කපන යම්කිසි සුන්දරත්වයක් තිබුනා.

මේ වැස්ස දිහා බලාගෙන, කඩාවැටෙද්දි හඩා වැටෙන ඒ හඩට ඇහුම්කන් දෙන්න. ඒ ඇහෙන්නේ අපේම යටගියාව. පස් දාලා වලලලා, අපි සමුදුන්නු ඒ අතීතයට පණ දීලා විඳවන්න කියනවා නෙමේ, ඒත් වැස්සට හේදිලා ගිය ඒ මතකයෙන් අවුන්සයක් නිකමට එලියට අදින්න.

මුලින්ම නොදැනුවත්වම ඔබේ මුහුනේ හිනාවක් ඇ‍‍ඳෙයි. ඊටපස්සේ ඇග කිලිපොලාගෙන යන සියුම් මතක ධාරාවක් එක්ක ලොකු සුසුමක් හිස් වාතලයට එකතු වේවි.

ඔබ විශ්වාස කරනවාද දැන්, විරහවෙත් අහිංසක සුවයක් තියෙනවා.

ඒ අය දැන් මොනවා කරනවා ඇද්ද.. කාව විවාහ කරගෙන ඇද්ද.. දැන් හම්බවුනොත් කියන්න මොනතරම් දේවල් තියේවිද.. අපිට වගේම ඒ අයටත් ඉඳහිට හෝ අපිව නිරායාසයෙන් මතක් වෙනවා ඇති. අපි ගැවසිච්ච තැන් ඇස ගැටෙද්දි, ඒ තැන්වල සුළු හෝ මොහොතක් නැවතිලා අවුරුදු ගණනකට කලින් එතනදී අපි පොලොවට යටකරපු මතකයට ඔහේ හිතේ පෙරලිකරන්න දෙන්න ඔබ අකමැති නෑ නේද?

ජීවිතේ එහෙමයි කියලා අපි අද හිත හදාගත්තට, එදා ඒ දේ කරන්න අපි උත්සහා කළේ මොනතරම් විඳවලාද.. එදා අපේ පපුවට දැනිච්ච මහමෙරක් තරම් ඒ බර අපි බිමින් තිබ්බේ මොනතරම් අසීරුවෙන්ද.. මතකද එදත් මේ වැස්ස අපේ කදුළු වහන් කරපු හැටි.. අදත් එහෙමයි..


“ජීවිතේ කියන්නේ හරියට වැස්ස වගේ දෙයක්. නොහිතන වෙලාවට කඩං වැටිලා හෙවනක් හොයාගන්නත් කලින් අපිව තෙතබරියං කරනවා”.


වැස්සට යටින් ජීවිතේ හෙම්බත් කරපු ඒ ආදරේ ඇස් පනා පිටම මැවි මැවී හිත උණුසුම් කරනවා..

මෙපමණ දේවල් ලිව්වේ ඉඳහිට හෝ ගොඩවැදී යන ඔබ සියල්ලන්ගේ සිත් සසළ කරන පටු පරමාර්ථයෙන් නම් නෙමේ. මතකය අවුස්සා මා විඳි ඒ සියල්ල මා වෙනුවෙන් දරාගන්නට ඔබ මෙහි ඇඳබැඳ තබාගත්තාත් නොවේ. සමාවන්න. ජීවිතය එසේ යැයි සිතා සිත හදාගන්න.

අනාගත ලෝ තතු පවසන කොසොල් රජතුමා දුටු සිහින

Tuesday, May 17, 2011

කාලෙකින් blog එක පැත්තෙ ආවෙ, පහුගිය දවස් වල ටිකක් කාර්ය්‍යබහුල වුණා. වෙසක් පෝයත් ආව නිසා මට හිතුණා අද වෙනස් දෙයක් ගැන කතා කරන්න.

අද මම ලියන්නේ කොසොල් රජතුමා දුටු සිහි
න 16 ගැනයි.


පළමු සිහිනය

‘ස්වාමීනි! භාග්‍යවතුන් වහන්ස, මා විසින් දකින ලද පළමු සිහිනය මෙය වන්නේය. නෙතදුනක් සේ කලුවන් ගවයන් සිවුදෙනකු එකිනෙකා සටන් කිරීමේ අරමුණින් රාජාංගනයට පැමිණ, තප්පුලමින් සිට කිසිදු සටනක් නොකොට ආපසු හැරී යති. මෙය මා දුටු පළමු සිහිනයයි.


තථාගතයන් වහන්සේ මෙම සිහිනය විවරණය කරමින් ‘රජතුමනි! මෙම සිහිනයෙහි ප්‍රතිඵලය ඔබගේ හෝ මාගේ කාලයේ අත් දැකිය හැකි දෙයක් නොව මතු අනාගතයේ දී සිදු වන්නකි. මෙයින් කියවෙන්නේ අනාගතයේදී රාජ්‍ය පාලකයන් අධර්මිෂ්ට වන බවත් ඔවුන් අධර්මිෂ්ට වනවිට රටේ පුරවැසියන්ද අධර්මිෂ්ට වන බවය.

එසේම රටේ ඇති වන මෙම අධර්මිෂ්ට භාවය නිසා සද්ධර්මය පිරිහී යන්නේය. පැළෑටි ගොයම් ආදිය වියලී ගොස් මහා නියං ඇති වන්නේය. සතර දිගින් වැසි වළාකුළු පැමිණි විට මිනිසුන් උදළු රැගෙන ඇළ වේලි බැදීමට සැරසෙති. එහෙත් වැසි වැටීමට මෙන් අහස ගිගුරුවද අවසානයේදී වැසි නොවැටෙන්නේය. මෙමගින් රටේ ජනතාව මහත් වූ පීඩාවට පත්වන බව මෙම පළමු සිහිනය දතයුතුය.


දෙවන සිහිනය

ස්වාමීනී මා විසින් දකින ලද දෙවන සිහිනය මෙසේය, ඉතා කුඩා පැළෑටි හා පදුරු පොළොවෙන් මතු වී පැමිණ වියතක් හෝ දෙකක පමණ වැඩුණු පසු මල් පල දරයි.ස්වාමීනී මෙම දෙවන සිහිනයේ ප්‍රතිඵලය කුමක් ද?


මහරජතුමනි, මෙම සිහිනයේ ප්‍රතිඵල දැකගත හැක්කේ බොහෝ කාලයක් ඇවෑමෙනි. එනම් මිනිසාගේ ආයු පිරිහී යන විට ඉතා කෙටි කාලයක් ජීවත් වන
අවදියක් උදා වන්නේය. එම කාලයේ මිනිසුන් බොහෝ රාගාධික වන්නේය. කුඩා ගැහැණු ළමයින් පිරිමින් සමග කාමසේවනය කරන්නේය.එබැවින් ළදරු වියේම ඔවුන් ගැබ්බර වී දරුවන් ලබන බව මෙම සිහිනයෙන් ප්‍රකාශ වන බව දැනගත යුතු යැයි එම දෙවන සිහිනය තථාගතයන් වහන්සේ විසින් පැහැදිලි කළ සේක.


තෙවන සිහිනය

ස්වාමීනී, මාදුටු තෙවන සිහිනය නම්, දෙන්නු එදවස උපන් වසු පැටවුන්ගෙන් කිරි උරාබීමය.


‘ මහ රජතුමනි! මෙහි ප්‍රතිඵලය අනාගතයේදී මිනිසුන් තම දෙමාපියන්ට නොසලකා පවුලේ සියලු දේපල සියල්ල තම යටතට ගැනීම බව දත යුතුය.එවිට දෙමාපියන් අසරණ වී ඔවුන් දරුවන්ගෙන් යැපෙන තත්ත්වයට පත්වන්නේය.මෙය තෙවන සිහින පලාපලය වන්නේය.


සිව්වන සිහිනය

ස්වාමීනි සිව්වන සිහිනය නම්, ගැළ නොබදින ලද තරබාරු ශක්තිමත් ගොනුන් රැලක් පැටවුන් මතට බර පටවා ඇදගෙන යාමට සලස්වති. එම බර ඇද යාමට
නොහැකි වූ පැටවුන් නිසලව සිටිති.


‘මහරජතුමනි!, මෙම සිහිනයේ ප්‍රතිඵලය ද අනාගතයේදී
ලැබෙන්නේය. අනාගතයේ දී රජවරු අධර්මිෂ්ට වූ කල්හි එම රජුන් විසින් රාජ්‍ය පාලන කටයුතු වල නියැලී සිටින බුද්ධිමතුන් නොසලකා හරිති. රාජ්‍ය කටයුතු, කර්මාන්ත කටයුතු කිරීමේ පළපුරුද්ද ඇති ඇත්තන් නොසලකා හැර අදක්ෂයින් තනතුරුවලට පත් කරති. මෙම අදක්ෂයින් තනතුරු වලට පත් වීම නිසා රාජකාරී කටයුතු අඩාල වී රට පිරිහෙන බව මෙම සිව්වන සිහිනයෙන් කියවෙන බව දතයුත්තේය.


පස්වන සිහිනය


ස්වාමීනි මා දුටු පස්වන සිහිනය නම් මුඛ දෙකක් සහිත අශ්වයෙක් මුඛ දෙකින්ම ආහාර ගැනීමය.


‘මහරජතුමනි, මෙම සිහිනයද අනාගත ප්‍රතිඵල දෙන්නකි, අනාගතයෙහි අදමිටු රජවරු වංචනික විනිසුරුවන් අධිකරණ සේවයෙහි යොදවනු ඇත. මෙම කපටි විනිසුරුවෝ චූදිත - චෝදක දෙපසින්ම අල්ලස් ගෙන යුක්ති ධර්මයට අවමන් කරති. මෙම මුඛ දෙකින් ආහාර ගැනීම යන්නෙන් පිළිඹිබු වන්නේ දෙපසින්ම අල්ලස් ගැනීම බව දතයුතුය.

හයවන සිහිනය

ස්වාමීනි මා දුටු හයවන සිහිනය නම්, මනාව ඔප දමන ලද කහවනු ලක්ෂයක් වටිනා රන්තලියක මහළු සිවලෙකු මුත්‍රා කිරීමය.


රජතුමනි, අනාගතයේදී අදමිටු රජවරු රජ පරපුර නොසලකා නීචයන්ට උසස් ස්ථාන ලබා දෙති. අනතුරුව නීචයන් උදෙසා තම රාජකීය දියණිවරු සරණපාවා දෙති. මින් උසස් රාජ වංශයන් කෙළෙසී යන බව දතයුතුය.


සත්වන සිහිනය

ස්වාමීනි මා දුටු සත්වන සිහිනය නම්, මිනිසෙකු ලණුවක් අඹරමින් සිටියි. ඔහු ලණුව අඹර අඹරා තමා සිටින පුටුව යටට දමයි.යට සිටින සිවල් දෙනක විසින් එය කොටසින් කොටස ගිල දමයි. මෙය සිදුවන්නේ ලණුව අඹරන මිනිසාගේ දැනුමෙන් තොරවය.



මහරජතුමනි! මෙයින්ද ඔබට අනතුරක් නැත. මෙය ද අනාගතයේ සිදුවන දෙයකි.එනම් අනාගතයේදී කාන්තාවෝ පිරිමින් සමග මත් පැන් බොමින් තම සැමියන් විසින් මහන්සි වී උපයන ධනය විනාශ කර දමති. එය මහළු සිවලිය මිනිසා කොටස් වශයෙන් අඹරන ලණුව ගිලදමන්නා මෙන් යැයි දතයුතුය.


අට වන සිහිනය

ස්වාමීනි මා දුටු අට වන සිහිනය නම් රජ මාලිගයේ මුවවිට දක්වා දිය පිරුණ සැළියක් ඇත. එය වටා කිසිදු දිය බිදක් නැති හිස් කළ රාශියක් ඇත. සතර දෙසින් වැල නොකැඩී ගලා එන මහ ජනකාය ජලය පිරී ඇති දිය සැළියට ජලය බහා ලති. දිය සැළිය පි
රී ඉතිරී යයි.එහෙත් කිසිවෙකු හිස්බදුන් වලට දිය නොදමති.



මහරජතුමනි! මෙම සිහිනය ද ඔබගේ කාලයේ විපාක නොදෙන්නකි. කාලය ගතවත්ම ලෝකය පිරිහෙන විට රාජධානිද පිරිහෙයි. රජවරු දිළිදු වී බලවත්ම රජුගේ ධනය කහවනු ලක්ෂය දක්වා පහල යයි.අනතුරුව රාජධානි වල වැසියන් රජුගේ කටයුතුවල පමණක් යොදවති.රජු ධනවත් වන අතර ජනතාව දිළිඳු වී දුක්බරිත වන බව මෙයින් දතයුතුය.


නව වන සිහිනය

ස්වාමීනි! මාදුටු නව වන සිහිනය නම්, හාත්පසින්ම බෑවුම් සහිත පස් පියුම් විලක් ඇත. දෙපසින් සිවුපා සතුන් දිය බීමට පැමිණෙත්. එහි මැද ප්‍රදේශයෙහි මඩ සහිතය. එහි නොයෙක් සතුන් දියබීමට පැමිණ ඇත.


මහරජතුමනි! අනාගතයේදී රජවරු අධර්මිෂ්ට වී හිතුමනාපයේ රාජ්‍ය පාලනය කරති. අල්ලස් ගෙන ධනවතුන් ආරක්ෂා කරති. උක්දඩු මිරිකන්නා සේ ජනතාවගේ ශ්‍රමය සූරා ධනය උදුරා ගන්නේය.


දසවන සිහිනය

ස්වාමීනි! දසවන සිහිනය නම්, කිසිවෙකුගේ මැදිහත් වීමකින් තොරව බතක් පිසෙනු ලැබේ. එම බත කොටස් 3 කට බෙදී එක් කොටසක් බෙරිවී ඇත. අනෙක් කොටස අමුය. ඉතිරි කොටස මනාව පැසී ඇත.



මහරජතුමනි! අනාගතයේදී අදමිටු රජවරු පහළවීම නිසා වැසියෝ ද අදමිටු වෙති.ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් පවා අධර්මිෂ්ට වෙති. මෙසේ වන විට ඔවුන් රකින දෙවිවරුද අධර්මිෂ්ට වෙති.මේ අධර්මිෂ්ට රාජධානි හරහා හමායන සුළං ක්‍රමවත් නොවීම නිසා රටේ එක් පෙදෙසකට දරුණු නියගය ද එක් ප්‍රදේශයකට දරුණු ගංවතුර ද ඇති වී මහත් විනාශයන් ඇති වන විට තවත් ප්‍රදේශයක් බොහෝ සශ්‍රී ක වන බව මෙයින් කියවෙන්නේය.



එකොළොස් වන සිහිනය

ස්වාමීනි! මා දුටු එකොළොස්වන සිහිනය නම් කහවනු ලක්ෂයක් වටිනා සඳුන් හරයක් ඇඹුල් රසැති කිරිමෝරු වලට හුවමාරු කිරීමයි.


මහරජතුමනි! අනාගතයේ දී ලජ්ජා බය නැති දුසිල් භික්ෂූහු පහළ වෙති. ඔවුන් තම බඩ වියත වෙනුවෙන් නිර්වානගාමී දහම විකෘති කොට ජනතාවට දෙසති.මහජන මුදල් ලබාගැනීමේ අරමුණින් විසිතුරු බස් කියමින් ජනතාව රවටමින් බුදු දහම විකුණා කෑමේ ව්‍යාපාර ආරම්භ කරති.ජනතාව නිර්වානගාමී දහමට යොමු කිරීමට ඔවුන්ට අවශ්‍ය නොවන්නේය. තෑගි බෝග සදහා දහම වංචනික ලෙස කියමින් මහ වීදි වල, මැදුරු වල දහම් කියමින් යති. මෙය එකොළොස්වන සිහිනයේ පලාඵළය වන්නේය.


දොළොස් වන සිහිනය

ස්වාමීනි! මා දුටු දොළොස් වන සිහිනය නම් ලබු කබල් දියෙහි කිදා බැසීමය.


මහරජතුමනි! මෙම සිහිනයද අනාගතයේ අධර්මිෂ්ට රජවරු නිසා ඇතිවන්නකි. මෙම යුගයේදී නොයෙක් නීච කුල ජාතිකයන් රජ වෙති. එවිට පහත් ගති ඇත්තේ බලයට පත්වෙති. එවිට ලාමක ගති ඇත්තන් අධිකරණ සේවයේ යෙදවීම නිසා නීතිය වල් වැදී යන බව මෙයින් කියවෙන්නේය.


දහතුන් වන සිහිනය


ස්වාමීනි! දහතුන් වන සිහිනය නම් සුවිසල් පර්වත දියෙහි පාවී යාමය.


රජතුමනි අනාගතයේ දී සම්භාවනීය පුද්ගලයෝ තනතුරුවලින් නෙරපා පහත් පුද්ගලයින් සේවයේ යොදවත්. මෙමගින් සමාජ සංස්ථාව මහත් පීඩාවට පත්ව රාජ්‍ය ද පිරිහී යන බව දත යුතුය.




දහහතර වන සිහිනය


ස්වාමීනි මාදුටු දහ හතර වන සිහිනය නම් කුඩා මැඩියන් විශාල නාගයන් ගිලදැමීමය.


රජතුමනි, අනාගතයේදී බොහෝ පිරිමින් වියපත් වුවද තරුණ කාන්තාවන් සමග සල්ලාලකම් වල යෙදෙති. මෙම තාවකාලික අඹුවන් සොර සැමියන් වහළුන්
බවට පත් කොට සලකති.



පහලොස්වන සිහිනය

ස්වාමීනි! පසළොස් වන සිහිනය නම් කපුටෙකු රන්වන්
හංස රංචුවක විසින් පිරිවරා සිටීමය.


රජතුමනි, අනාගතයේ දී කිසිදු යුධ ශිල්පයක් නොදත් රජවරු පහලවෙත්. ඔවුන් බියගුල්ලෝය. ඔවුන්ගේ අණසක පවතින්නේ තම පරිවාර සේනාව සමග පමණි. රාජ්‍යත්වය පිරිහී තනතුරුවලට නීචයන් පත් වී එම නීචයන් හා එකට විසීමට රජවරුන්ට සිදුවන්නේය.එය කවුඩා පිරිවරාගත් හංසයන් මෙන් දතයුතුය.

දහසයවන සිහිනය

ස්වාමීනි! දහසය වන සිහිනය නම් එළුවන් විසින් අදුන් දිවියන් ගොදුරු කර ගැනීමකි.එළුවන් විසින් අදුන් දිවියන් පසු පස හඹාගොස් ඔවුන් ගොදුර කර ගනිත්. ස්වාමීනි එළුවන් දුටුවිට අදුන් දිවියන් බියවී වනාන්තරයෙහි සැගවෙත්. ස්වාමීනි! මෙම අවසාන සිහිනයේ තතු කෙසේද?



මහරජතුමනි! අනාගතයේදී අධර්මිෂ්ට රජවරු ලොව පහල වූ විට ඔවුන් පහත් කුලවල නීච ගති ඇත්තන් තනතුරුවලට පත්කරති. අනතුරුව සම්භාවනීය පුද්ගලයන් තනතුරු වලින් පහකර හරිනු ඇත. ඉන්පසු උසස් පුද්ගලයන්ගේ ධනය කොල්ල කති. එවිට සම්භාවනීය පුද්ගලයන් දිවිරැක ගැනීම සඳහා ගේදොර අතහැර පලාගොස් සැගවෙති.


මේ සිහින දැනටත් හොඳට පේන්න නම් තියෙනවා. පොඩ්ඩක් හිතලා බලන්න......









සරසවි ෆැන්ටසිය

Thursday, January 27, 2011



දහසක් පැතුම් සිත දල්වා ගෙන පැමිණී
එම පැතුම් දියවී යන අයුරු පෙණී
බෝඞිම තුලට වී දෙලොවක් අතර වැණී
සිටිනා විටදී මට මාගැන දුක සිතුණී

දැන් නම් ළඟයි ගතවී සය මසකට වඞා
ඉන්නට නම් නොහැක මට මෙහි මීට වඞා
සත්තයි එනවා මම අම්මාගේ සිහින කඞා
අම්මේ සැපයි දඟගෙයි මට මීට වඞා

පිපිලා ඇතැයි සිතුනත් මෙහි මල් නිබඳ
ගුණයෙන් රුවෙන් යුත් මහනෙල් මෙන් සුවඳ
එවන් එකඳු කුසුමක් වත් දුටුවාද
ගිරිහෙල් මුදුන් වල හොඳ මහනෙල් කොහෙඳ

තවමත් මාතර මුහුදේ රළ වෙරළේ වදිනවාද
හවසට ගිහින් මළ හිරු එහි ගිලෙනවාද
මා නැති වුණත් විහඟුන් එහි ගී ගයනවාද
මා නැති තනිය අම්මටවත් දැනෙනවාද

අම්මාගේ මියුරු කටහඩ කන වැකෙන්නෙපා
අම්මාගේ බත්පතේ රස සිහිවෙන්නෙපා
අම්මාගේ පිරුණු සෙනෙහස මට දැනෙන්නෙපා
අම්මා ළඟ නැති මට බඩගිනි වෙන්නෙපා

භවනේ තේක මී පැණි මෙන් රස වේවා
මැරයාගේ කඩේ බත් දිව බොජුනක් වේවා
මෙතුවක් කලට මට නොම තේරෙන ඒවා
"Repeat" ලියනවිටදී වත් මට වැටහේවා